Rana Verona’nın “Mali’nin Kartalı” lakaplı başarılı smaçörü Noumory Keita, İtalyan dergisi UltimoUomo‘nun sorularını yanıtladı.
Röportajda Keita’dan “Neşeli, kaygısız biri ve dışarıdan bakıldığında yaptığı işin baskısını hiç hissetmiyor gibi görünüyor. Belki de sıradan bir sporcu ile Keita gibi bir şampiyon arasındaki fark budur; çünkü İtalya’ya geldiğinden beri sahnenin merkezini ele geçirdi. Son günlerde de bundan söz ettik: voleybolda bazı sınırları zorlayan bir oyuncu.” şeklinde bahsedildi.
Rana Verona’nın projesinin merkezinde Keita’nın olduğu; oyuncunun voleybola, amcasının izinden gitmek için manşet ve smaç çalışarak başladığı belirtildi. Keita, amcasından daha güçlü olmak ve tüm Afrika kıtasına örnek olmak istediğini söyledi. Mali’nin voleybolda büyük bir geleneği yok; aslında kıtanın genelinde de durum böyle. Bu yüzden Keita asla sadece kendisi için oynamıyor. Bu konuyu Milano’da, DAZN belgeselinin tanıtımı sırasında yapılan bir akşam sohbetinde şöyle yanıtlıyor:
“Ben bir referans noktasıyım, sadece Mali için değil. Bence tüm kıtam için de öyleyim. Birçok insan için bir rol modelim çünkü beni bu seviyede oynarken görmek birçok kişiyi gururlandırıyor. Bu bana güç veriyor, beni seven insanları gururlandırmak için beni her zaman en iyisini yapmaya itiyor.”
Peki bu süreçte şu an nerede?
“Şu anda kendimi iyi hissediyorum. Hakkımda birçok şey söyleniyor; bazıları belli bir seviyeye çoktan ulaştığımı söylüyor. Ama gerçekte hâlâ çok çalışmam ve yapmak istediğim seviyeye ulaşmak için çok şey yapmam gerektiğini düşünüyorum. Tamam, iyi bir oyuncuyum ama mutlak anlamda en iyisi olmak istiyorum.”
Onun iki spor idolü LeBron James ve Lionel Messi.
“Onları küçük yaşımdan beri izliyorum. Kariyerlerindeki zor anları nasıl aştıklarını ve basketbol ile futbolda nasıl efsane olduklarını anlamaya çalışıyorum. Onlar bir ilham kaynağı. Voleybolda onların yaptığını yapmak isterdim.”
Keita, Verona ile ilgili ise şunları söyledi: “Nereye kadar gidebiliriz bilmiyorum. Dürüst olmam gerekirse bizim takımdan her şey beklenebilir. Her maçta herkesi şaşırtabilecek bir takımız. Nasıl oynadığımıza, sahada ne yaptığımıza, taraftarlara, her şeye bağlı. Her zaman ana ve maça odaklanmak gerekir, adım adım.”
Onun hücumları ve patlayıcı fiziği geçen yıl ona ligin en çok sayı kazandıran oyuncusu ödülünü getirdi. Ligde en fazla hücum sayısı elde eden oyuncu oldu. Keita çoğu zaman sevinirken bir kartalın uçuşunu taklit ediyor; bazıları bu sevinci rakiplere saygısızlık olarak eleştirdi. O ise şöyle diyor: “Hiçbir zaman bir rakibe karşı kutlama yapmadım.”
Sahada sert ve keskin biri ama saha dışında oldukça sakin bir genç. Uyumayı, mangayı, video oyunlarını ve muz cipslerini seviyor.
Hücum ve performans istatistiklerinde sürekli ilk 10’da yer alıyor. Bu başarıyı daha önce Katar’da (14 yaşındayken taşındığı yer), Sırbistan’da ve Güney Kore’de başlattığı yolculuğun devamı olarak sürdürüyor. Güney Kore’de KB Insurance Stars formasıyla tek bir maçta 57 sayı atarak tarihe geçmişti.
Şimdi ise birkaç sezon pasör çaprazı oynadıktan sonra yeniden smaçör olarak oynuyor:
“Evet, şu anda rolüm gerçekten bu. Ama daha önce de pozisyonlar arasında değişiyordum ve bu sorun olmuyordu. Smaçör oynamayı sevdiğimi söylemek doğru olur; çünkü pipe hücumu yapabilmeyi seviyorum. Bu bana enerji ve özgüven veriyor. Bunlar beni iyi hissettiriyor.”
Elbette bunda dünyanın en iyi pasörlerinden biri olan Amerikalı Micah Christenson’un kusursuz paslarının da büyük payı var. Christenson bu yıl “Superlega”ya geri döndü.
“Onunla oynamak özel bir şey. Küçükken onu izler ve hayranlıkla bakardım, şimdi ise takım arkadaşıyız. Bazen buna inanmakta zorlanıyorum ama artık gerçek bu. En güzel şey, hiç baskı yaratmaması; her zaman sakin ve huzurlu. Biz gençler için gerçekten büyük bir lider. Çok mutluyuz. Çok tecrübeli olduğu için sürekli tavsiyeler veriyor. Paylaşım her şeyin temeli. Hedeflerimiz için ve her şey için doğru kişi. Onunla oynamak, ondan öğrenebilmek bir ayrıcalık.”
Bu kadar genç yaşta böyle bir zihniyeti nasıl geliştirdi? Cevabı yine kendine olan büyük güvenini gösteriyor:
“Ben kendime inanıyorum ve kendimi tanıyorum. Neler yapabileceğimi ve ne kadar ileri gidebileceğimi biliyorum. Benim için en önemli şey kendime, potansiyelime ve beni destekleyen takım arkadaşlarıma inanmak. Benim zihniyetim bu. Zayıf yönlerim var mı?”
(Bu soruya biraz utangaç bir kahkaha ile cevap veriyor.)
“Evet. Başkalarına yardım edemediğim zaman kendimi hiç rahat hissetmem. Bazen bu beni dezavantajlı bir duruma düşürüyor ve zayıf hissettiriyor. Potansiyelim gereği etrafımdaki herkesi destekleyebilmem gerektiğini düşünüyorum. Zor bir durumdayken ve bunu değiştiremiyorsam bu beni gerçekten çok üzüyor.”
Röportajda Noumory Keita’nın sporcu milliyetiyle ilgili şu ifadelere yer verildi:
Son aylarda Keita’nın milliyet değiştirip İtalya Milli Takımında, başantenör Ferdinando De Giorgi yönetiminde oynayabileceği konuşuluyor. Ancak konu oldukça karmaşık; bürokrasi ve hassas kurallarla ilgili. Keita hem genç milli takımlarda hem de A milli takımda zaten kendi ülkesi için oynamış durumda. Ayrıca Eurosport’ta yayımlanan ve spor hukuku uzmanı Giorgia Crosta’nın katkısıyla yazılan bir makaleye göre FIVB’nin yeni kuralları (28 Şubat 2026’dan itibaren) federasyon değiştirmeyi daha da zorlaştıracak: Bir oyuncu daha önce başka bir milli takım için oynadıysa artık değişiklik yapamayacak. Bununla birlikte kararın son sözü yine FIVB İcra Kurulu’na ait olacak, yani henüz kesin bir durum yok.
Keita ise şöyle diyor:
“Milli takım hakkında çok fazla şey söyleyemem. Paylaşabileceğim tek şey, farklı ülkelerden birkaç teklif aldığım. Gelecekte ne olacağını göreceğiz ama kesinlikle bir milli takım için oynamak isterim.”
Hayatta birçok şey kontrolümüzün dışında. Birçok sporcu bunu hatırlamaya çalışır; çünkü her şey bir anda değişebilir:
“Voleybolun bana verdiği en büyük ders bu: Asla pes etmemek. Bu sporda her şey olabilir. Bunu birçok kez gösterdik; skor 24-20 olsa bile bir maç tersine çevrilebilir.”
