2026 CEV Trendyol EuroVolley’de üçüncülük maçında Polonya’yı mağlup ederek bronz madalyanın sahibi olan Sırbistan’da pasör Maja Ognjenovic, Sırp basınına konuştu.
Ognjenović, bronz madalyanın ardından duygularını şu sözlerle ifade etti:
“Çok güzel bir his. İstediğimiz bronz madalyayı kazandık. Böylesine ağır bir yarı final yenilgisinin ardından takımı psikolojik olarak hazırlamak hiç kolay değildi.”
Deneyimli pasör, takımın yarı finaldeki performansının beklentilerinin çok altında kaldığını da dile getirdi.
“Son yıllardaki en kötü maçlarımızdan biriydi. Sahada bildiğimiz Sırbistan yoktu. Çok fazla istedik. Hissettiğimiz o olumlu korkuyu güce dönüştürmemiz gerekiyordu ancak tam tersine bir tür felç yaşadık.”
Türkiye karşısındaki yenilginin ardından uzun süre üzülmediğini belirten Ognjenović, bunun nedenini ise takımın gerçek performansını ortaya koyamaması olarak açıkladı:
“Kendimizi gösterebileceğimiz bir oyun oynamadığımızın farkındaydık. Bu nedenle üzerinde uzun süre üzülmenin anlamı yoktu.”
Bronz madalyanın Ognjenović için bir başka anlamı daha vardı. Deneyimli oyuncu, Sırbistan formasıyla ilk madalyasını kazanmasının üzerinden tam 20 yıl geçtiğini söyledi.
“Slađa bir analiz yapıyordu ve ilk madalyamızı kazanmamızın üzerinden 20 yıl geçtiğini fark ettik. Şimdi geriye dönüp baktığımda, spor hayatımda bu kadar uzun bir zaman dilimini yaşayacağımı hiç düşünmemiştim.”
Ognjenović, bu yaz bir yıllık aranın ardından milli takıma geri dönmüştü. Ancak dönüş kararının ardından kendisine bazı sorular sorduğunu da itiraf etti.
“Nereye dönmem gerektiğini hissettiğim yere, ait olduğum yere döndüm. Fakat üzerimde ciddi bir sorumluluk ve olumlu bir baskı vardı. Takıma yardımcı olmak ve belli bir seviyede olmak istiyordum.”
Milli oyuncu, VNL’de forma giymemesinin ardından hazırlık süreciyle ilgili de soru işaretleri yaşadığını söyledi:
“Yeterince zaman var mı? Yeterince hazır mıyım? Dönmeli miydim, dönmemeli miydim? Bunları kendime sordum.”
Ancak İstanbul’da kazanılan bronz madalya, Ognjenović’in bütün bu sorularına cevap oldu.
“Böyle sona erdiğinde bu madalya bir onay ve bir taç gibi geliyor. Avrupa Şampiyonası’nda kazanılan bir bronz madalya olsa da benim için gerçekten bir merhem. Yaraya değil, ruhuma… Beni sarıp bir anlamda teselli ediyor.”
